باران می خواهم
بی هیچ تحمل !
هوا می خواهم
بی هیچ کتمان !
در این هوای بارانی
تو را می خواهم ...
بی هیچ تحمل کتمان !
چه بغض بسته ای ست تمنا !
در این زمین کویری ترک خورده !
چه جان خسته ای ست در من...
در این بی کرانۀ ابری !
چو کس با زبان دلم آشنا نیست چه گویم در این دهر کسی همنوا نیست تو که لاف از ترحم و عشق می زنی چرا در دلت ترسی از خدا نیست فریب و فریب و فریب و فریب چرا گفته ات دال بر ادعا نیست تو دل را سپردی به من ها و خود ها ندانی سراب گاه هیچ گاه آب نیست شنیدم سخن هایت ز مهر و وفا, لیک تو قلبت ماندگاری جز کینه ها نیست چه بهتر از شکوه ،خاموش باشم چو دل را توانِ این جفا نیست """""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
خدایا در پی رودخانه ها میدوم
و در دو قدمی دریا
سایه ترانه هایم را
از روی ماسه ها برمیدارم.
من نمی خواهم بی عشق تو زندگی کنم.
درهای بسته آسمان را به رویم باز کن
پیش از آنکه شعر سرودنم را فراموش کنم...
دلت را خانه ی ما کن ،
مصفا کردنش با من
درد دل افشا کن ،
مداوا کردنش با من
گر گم کرده ای ای دل ،
کلید استجابت را
بیا یک لحظه با ما باش ،
پیدا کردنش با من
بیبفشان قطره ی اشکی
که من هستم خریدارش
بیاور قطره ای اخلاص ،
دریا کردنش با من
اگر درها برویت بسته شد ،
دل بر مّکن بازآ
درِ این دّقُ الباب کن ،
وا کردنش با من
به من گو حاجت خود را ،
اجابت کردنش با من
طلب کن آنچه می خواهی ،
مهیا کردنش با من
بیا قبل از وقوع مرگ روشن کن حسابت را
بیاور نیک و بد را ،
جمع و منها کردنش با من
چو خوردی روزیی امروز ما را ،
شکر نعمت کن
غم فردا مخور ،
تاًمین فردا کردنش با من
به قرآن آیه ی رحمت فراوان است ،
ای انسان
بخوان این آیه ی را ،
تفسیر و معنا کردنش با من
اگر عمری گُنه کردی
مشو نومید از رحمت
تو نامِ توبه را بنویس ،
امضاء کردنش با من
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
می روم خسته و افسرده و زار
سوی منزلگه ویرانه خویش
به خدا می برم از شهر شما
دل شوریده و دیوانه خویش
می برم تا که در آن نقطه دور
شستشویش دهم از رنگ نگاه
شستشویش دهم از لکه عشق
زین همه خواهش بیجا و تباه
می برم تا ز تو دورش سازم
ز تو ای جلوه امید محال
می برم زنده بگورش سازم
تا از این پس نکند یاد وصال
ناله می لرزد
می رقصد اشک
آه بگذار که بگریزم من
از تو ای چشمه جوشان گناه
شاید آن به که بپرهیزم من
بخدا غنچه شادی بودم
دست عشق آمد و از شاخم چید
شعله آه شدم صد افسوس
که لبم باز بر آن لب نرسید
عاقبت بند سفر پایم بست
می روم خنده به لب ‚ خونین دل
می روم از دل من دست بدار
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
هیچوقت به کسی که دوستش داری
دوست داشتنت رو نشون نده
نذار بفهمه که دوستش داری
چون اگر بفهمه به نظرش کوچک و خار میآی
و ازت زده میشه چون میدونه هرموقع بخواد
تو رو داشته باشه می تونه به سراغت بیاد
و اینطوری تو ارزشه خودت رو از دست میدی
هیچوقت بیشتر از یک بار کسی رو نبخش
و به راحتی از اشتباهش نگذر
چون عادت میکنه هرکاری میخواد باهات بکنه
و بیاد بگه ببخشید و این عادتش بشه
.
.
تو یه انسان هستی
و ارزشه تو بالاست
عشق ، دوست داشتن، چیزه شیرینیه
اما تو این زمونه دیگه عشق واقعی وجو د نداره
پس اول به خودت فکر کن
و بعد به عشق و کسی که دوست داری
شاید فکر کنی من آدم سنگدلیم اما اینو بدون :
تجربه با اینکه سنگین بوده اما اینو به من آموخته
هیچوقت این کارو نکردم
به حرف خودم و به حرف عقل گوش ندادم
اما بهایی سنگینی برای این دادم
برای تجربه ای که میگه اول تو و بعد عشق
توصیه نمیکنم اینو گوش بدی
و به حرف من عمل کنی
اما یادت باشه
اگه تو واسه خودت ارزش قائل نباشی
واسه دیگرانم ارزش نداری
پس اگه این کار را بکنی باور کن
که دیگه قلبت نمیشکنه
و غرورت خورد نمیشه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
و اینطوری ارزشت بیشتر میشه
پیش اونی که دوستش داری
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
دیوانه نمی گوید دوستت دارم دیوانه می رود تمام دوست داشتن را به هر جان کندنی جمع می کند از هر دری می زند زیر بغل می ریزد پای کسی که قرار نیست بفهمد دوستش دارد... """""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
دوست باش ، دوست باش با من تنها و مرا دوست بدار منی که در رویای داشتنت میروم و در غم نداشتنت میمیرم منی که از من خالی ست و پر است از یاد تو دوست باش ، دوست باش با من تنها و مرا دوست بدار منی که در خلوت خود عاشقانه میسرایم برای تو منی که میمیرم در لحظه ای که می گویی: برو دوست باش ، دوست باش با من تنها و مرا دوست بدار تویی که مرا ترد میکنی کدامین شیطان ذهنت را پرشان می کند که مرا ترد کنی مرا دوست بدار ای کسی که شبهای سیاهم را با آمدنت پرستاره میکنی دوست ... """"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""" عقل بر ما حکم سنگینی نوشت گفته شد دلداده ها از هــم جدا ای خدا نفرین بر این قانون زشت """""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
غریتِ دل """""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
بی نهایت ترین حس در طول روز ، حس خواستن توست ! """""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
روزگارت پرمراد، روزهايت شاد شاد، آسمانت بی غبار، سهم چشمانت بهار، قلبت از هر غصه دور، بزم عشقت پرسرور، بخت و تقديرت قشنگ، عمر شيرينت بلند، سرنوشتت تابناك، جسم و روحت پاك پاك """"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""" خيالت را در آغوش می گيرم و لحظه ها را با سكوت پر می كنم اين روزها همدم تنهايی من ، خيال زيبای توست ! شادم از داشتن خیالت!!! """""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
دوباره من و ياد تو دوباره تو و فاصله دوباره فاصله و من دوباره همه با هم به غيرمن و تو """""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
این روزها بی تو هر لحظه به این می اندیشم … که چرا این همه دوری از من!؟ """""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
عمری با حسرت و اندوه زیستن نه برای خود فایده ای دارد و نه برای دیگران باید اوج گرفت تا بتوانیم آن چه را که آموخته ایم با دیگران نیز قسمت کنیم آبی، سبز، سرخ، سیاه، سفید،... رنگهایی را که بایسته است بر آنها بزن روزهایت رنگارنگ """""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
من اگر روح پریشان دارم دست زمان در ازای هر نفس """""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
بر خیز که باد صبح نوروز در باغچه کند گل افشان خاموشی بلبلان مشتاق در موسم گل ندارد امکان "نوروزتان مبارک " دلنوشته ی : " حمید " """"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""" می زنم کبریت بر تنهایی ام تا بسوزد ریشۀ بی تابی ام خانه ام را باز هم جارو کنم خنده را مهمان این خانه کنم دوست دارم؛ دوست دارم عشق را معنا کنم بوسه بر طعم گلابی می زنم باز می خندم؛ به روی آینه می نشینم باز بر زانوی خود تا بخوانم باز هم یک شعر ناب دوست دارم عاشقی را هر چه هست """"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""" گوش کن با تو سخن می گویم !!! زندگی در نگهم گلزاری است و تو با قامت چون نیلوفر شاخه ی پر گل این گلزاری . من در اندام تو یک گل می بینم . گل گیسو ، گل لبها ، گل لبخند شباب من به چشمان تو گلهای فراوان دیدم گل عفت ، گل تقوا ، گل صد رنگ امید گل فردای بزرگ ، گل دنیای سپید . می خرامی و تو را می نگرم تو همان خرد نهالی که چنین بالیدی راست چون شاخه ی سر سبز و برومند شدی . همچو پر غنچه درختی همه لبخند شدی اما دیده بگشای و در اندیشه ی گلچینان باش . همه گل چین گل امروزند و همه هستی سوزند کس به فردای باغ نمی اندیشد . آنکه گرد همه گلها به هوس می چرخد ... بلبل عاشق نیست ! بلکه گل چین سیه کرداری است که دود در پی گلهای لطیف تا یکی لحظه به چنگ آرد و ریزد در خاک . دست او دشمن باغ است و نگاهش ناپاک . اما تو گل شادابی ، به ره باد نرو ، غافل از باد مشو . ای گل صد پر با تو در پرده سخن می گویم گل چو پژمرده شود جای ندارد در باغ گل پژمرده نخندد بر شاخ کس نگیرد ز گل مرده سراغ . عشق دیدار تو بر گردن من زنجیری است و تو چون قطعه ی الماس درشتی کمیاب گردن آویزی بر این زنجیری . تا نگهبان تو باشم ز هراسی ، همه شب خواب بر دیده ی من هست حرام . تو که تک گوهر دنیای منی دل به لبخند حرامی مسپار دزد را دوست مخوان چشم امید بر ابلیس مدار دیو خویان پلیدی که سلیمان رویند همه گوهر شکنند . دیو کی ارزش گوهر داند ؟ نه خردمند بود هر که اهریمن را از سر جهل سلیمان داند ! تو چراغ همه شبهای منی به ره باد مرو ، تو گلی ، تو گل صد رنگی پیش گل چین منشین . تو یکی گوهر تابنده ی بی مانندی !!! """""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
شاعر نشدم شعر غم انگیز خود آمد به دهانم
در سکوت دادگاه ســرنــوشـــت
مرا به تنگنا برد ...
آنجا که میانِ من و او
فاصله ای جز آه نیست …
نوروز مبارك
لحظات از آن توست؛
.
سال نو مبارک
.
نوروز یک هزار و سیصد و نود
من اگر غصه هزاران دارم
گله از بازی دوران دارم
دل گریان،لب خندان دارم
به تو و عشق تو ایمان دارم
در غمستان نفسگیر، اگر
نفسم می گیرد
آرزو در دل من
متولد نشده، می میرد
یا اگر
جان مرا می گیرد
دل گریان، لب خندان دارم
به تو و عشق تو ایمان دارم
من اگر پشت خودم پنهانم
من اگر خسته ترین انسانم
به وفای همه بی ایمانم
دل گریان، لب خندان دارم
به تو و عشق تو ایمان دارم
می روم تا هر چه غم پارو کنم
می روم تا موی خود شانه کنم
می روم تا پرده ها را وا کنم
شادی ام را رنگ آبی می زنم
می دوم خندان به سوی آینه
می زنم یک شاخه گل بر موی خود
می نشانم روی دستم یک کتاب
آری!آری! این منم این شاد و مست
هی با من دلخسته مگو یا که چنینم که چنانم
از بس که سفر کرد ازین دل بجمال تو خیالم
کلکم ز تو مملو شد و بر لوح نه غلطید بجانم
گویی که سرانگشت قلم بافته با سحر کلامم
اما تو زدی شانه به زلفی که دهد راه نشانم
تا زلف سخن با سرگیسوی تو آمیخت به اعجاز
شعرم صدفی گشت به دل سرّ تو را کرد نهانم
من بی خبر از خود شدم و محو تماشای تو گشتم
در طور دلم نور تو بر شاخه طوباست عیانم
رنجوری و ژولیدگی و گوشه نشینی ست بساطم
من نیز چنان حافظ و سعدی و کسان نیست توانم
چون پیر خرابات به ورد سحر از تحفه درویش سخن گفت
من نیز تهی دستم و عمریست ثناگوست زبانم
رفعت طلب از شاه و ز رندان تو مدد خواه که من نیز
جز شعر و عبارات و خیالات غم انگیز ندانم
سلام به دوستان من