حلالم کن!دارم میرم.../ چقدر اون لحظه دلگیره/ گناهی گردنم نیست/ همش تقصیر تقدیره/ نگام کن لحظه ی رفتن/ چه تلخه این هم آغوشی/ چه وحشتناکه دل کندن/ چقدر سخته فراموشی/ پر از بغضم,پر از کینه/ پر از تلخی و شیرینی../ حلالم کن!دارم میرم../ منو هرگز...
بزن بارون که داغونم / جنون عشق در خونم
بزن پرپر کنم بارون / که عمرم شد چنان مجنون
بزن مست وخمارم کن / چو آتیشی به بارم کن
بزن دیوانه و مستم / به امید تو بنشستم
بزن بارون که دلخونم / مثال لاله وحشی نشون عشق در خونم
بزن بارون که گریونم / برای چی چشام بازه
نمیدونم ، نمی دونم . . .
خدایا !
دلم باز امشب گرفته
بیا تا کمی با تو صحبت کنم
بیا تا دل کوچکم را
خدایا فقط با تو قسمت کنم
خدایا !
بیا پشت آن پنجره
که وا می شود رو بسوی دلم
بیا پرده ها را کناری بزن
که نورت بتابد به روی دلم
خدایا !
کمک کن که من نردبانی بسازم
و با آن بیایم به شهر فرشته
همان شهر دوری که بر سر در آن
کسی اسم رمز شما را نوشته
خدایا !
کمک کن که پروانه شعر من جان بگیرد
کمی هم به فکر دلم باش......مبادا بمیرد
خدایا !
دلم را که هر شب نفس میکشد در هوایت
اگر چه شکسته
شبی می فرستم برایت.
دوباره فندک و برف و منو پک سیگار
نگاه سرخ منو٬ بی تحرک سیگار
از آن شبی که تو رفتی لبان سردم را
نشانده ام به لب سرخ و نازک سیگار
هنوز «داغ» جدایی به روی دستم هست
همان که سوخت پس از تو با نوک سیگار!
نه چتر دارم و نه یک کلاه پشمی و نه...
تمام دلخوشیم فندک و پک سیگار
نخواهی آمد و سیگار من تمام شده است!
تو فکر مرد دگر٬ من٬ تدارک سیگار...
مي ترسم از نبودنت...
و از بودنت بيشتر!!!
نداشتن تو ويرانم مي کند...
و داشتنت متوقفم!!!
وقتي نيستي کسي را نمي خواهم.
و وقتي هستي،تو را مي خواهم.
رنگهايم بي تو سياه است،و در کنارت خاکستري ام.
خداحافظي ات به جنونم مي کشاند
و سلامت به پريشانيم!
بي تو دلتنگم و با تو بي قرار....
بي تو خسته ام و با تو در فرار...
در خيال من بمان
از کنار من برو
من خو گرفته ام به نبودنت...
فراموش نكرده ام تو را ، ولي
فراموش شده ام
به گمانم...!
باران
ببار که بارش تو التیامی است
بر زخمهای کهنه ی دلم
باران
ببار که باریدن تو مرهمی است
بر دردهای سینه ام
و ترنم اشکهای تو
روح خسته بیماری را از گونه هایم می زداید .
باران من تو را ناجی فریادها می دانم
چرا که خیال سبز شدن را در روح خزان زده ی من می پرورانی
و عطر طراوت و شادابی را در آسمان بی رنگ روح زندگی ام می پراکنی .
باران دوستت دارم ، چرا که تو مظهر هر پاکی و زیبایی در دنیایی .
بارش تو ، وصل تو ، مراد هر زمینی است .
ای باران ! بیا با من امشب ببار
چرا که بارش تو گرمی محبت را در دلها شعله ور می سازد
و آب را به گلوی خسته ام می رساند
و قلبم را از آتش داغ جدایی دور می کند . ببار!
دلم ...
خاطرت هست !؟
خاطرت نیست ...
نیست ...
مثل خودت
که دیگر نیست ...
هی من می نشینم و،
مرور می کنم
خاطره ها
لحظه ها
بوسه ها ...
هی تو
دور می شوی
دورتر و، دورتر ...
امان از این غرور لعنتی !
که مثل دل
مرغش همیشه یک پا دارد ...
امان از این دل لعنتی !
که بدتر از غرور
مرغش اصلا پا ندارد ...
گلم ...
دلم ...
کاش دنیا فقط و فقط
یک چهار دیواری ساده بود ...
پُر از بوی تو
پُر از نگاه تو
بدون خيانت
بدون پول
بدون دورنگي
بدون ...
فقط تو بودی ...
من هی برایت مي گفتم
و تو مسخره ام می کردی ...
تو برایم می خنديدي و،
من ضعف می کردم ...
حال، تو دورتر شده ایی و، من
بی کس تر ...
گلم ...
دلم ...
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم
سکوت را فراموش می کردی
تمامی ذرات وجودت، عشق را فریاد می کرد.
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم
چشمهایم را می شستی
و اشکهایم را با دستان عاشقت به باد می دادی.
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم
نگاهت را تا ابد بر من می دوختی
تا من بر سکوت نگاه تو
رازهای یک عشق زمینی را با خود به عرش خداوند ببرم.
ای کاش می دانستی...
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم
هرگز قلبم را نمی شکستی
اگر چه خانه ی شیطان شایسته ی ویرانی است.
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم
لحظه ای مرا نمی آزردی
که این غریبه ی تنها، جز نگاه معصومت پنجره ای
و جز عشقت، بهانه ای برای زیستن ندارد
کاش می دانستی...
آخرين شعر مرا قاب كن و پشت نگاهت بگذار تا كه تنهاييت از ديدن آن جا بخورد و بداند كه دل من با توست ، در همين يك قدمي
سلام به دوستان من