پیامبراکرم(ص) خطاب به حضرت علی (ع)
1- اگر دیدی مردم به مستحبات می پردازند،
تو به واجبات بپرداز.
2- اگر دیدی مردم مشغول کار دنیا شده اند،
تو به کار آخرت مشغول شو.
3- اگر دیدی مردم به عیب جویی دیگران مشغول هستند،
تو به عیب خود بپرداز.
4- اگر دیدی مردم به تزئین دنیا می پردازند،
تو به تزئین آخرت بپرداز.
5- اگر دیدی مردم به زیادی عمل توجه می کنند،
تو به اخلاص عمل توجه کن.
6- اگر دیدی مردم به خلق متوسل می شوند ،
تو به خدای خلق متوسل شو.
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
در روزگاران قدیم انسانها بسیار به هم ظلم کردند
و سیاهی و تباهی به نهایت خود رسید .
تا اینکه کتیبه ای از سوی پروردگارشان بر آنان نازل شد !
ده فرمان :
هیچ انسانی ، انسان دیگر را نکُشد .
هیچ انسانی ، به انسان دیگر تجاوز نکند .
هیچ انسانی ، به انسان دیگر دروغ نگوید .
هیچ انسانی ، به انسان دیگر تهمت نزند .
هیچ انسانی ، از انسان دیگر غیبت نکند .
هیچ انسانی ، مال انسان دیگر را نخورد .
هیچ انسانی ، به انسان دیگر زور نگوید .
هیچ انسانی ، بر انسان دیگر برتری نجوید .
هیچ انسانی ، در کار انسان دیگر تجسس نکند .
هیچ انسانی ، انسان دیگر را نپرستد !
پس از آن:
سالیان سختی بر شیطان و همدستانش گذشت ،
تا اینکه روزی شیطان ، چاره ای اندیشید .
او گفت :
ای دوستان ، کلمه ای یافته ام که بسیار از او بیزارم
اما:
به زودی با افزودن تنها همین یک کلمه به ده فرمان ،
همه چیز را به سود خودمان ، تغییر خواهم داد
و ده فرمان چنین شد :
هیچ انسانی ، انسان مؤمن دیگر را نکُشد .
هیچ انسانی ، به انسان مؤمن دیگر تجاوز نکند .
هیچ انسانی ، به انسان مؤمن دیگر دروغ نگوید .
هیچ انسانی ، به انسان مؤمن دیگر تهمت نزند .
هیچ انسانی ، از انسان مؤمن دیگر غیبت نکند .
هیچ انسانی ، مال انسان مؤمن دیگر را نخورد .
هیچ انسانی ، به انسان مؤمن دیگر زور نگوید .
هیچ انسانی ، بر انسان مؤمن دیگر برتری نجوید .
هیچ انسانی ، در کار انسان مؤمن دیگر تجسس نکند .
هیچ انسانی ، انسان دیگر را نپرستد !
مگر اینکه بسیار مؤمن باشد !
و اینک ای دوستان:
به سوی انسانها بروید و به وسوسه بپردازید
و کاری کنید که هیچ کس ، هیچ کس را مؤمن نپندارد ،
جز آنان که از دنیا رفته اند !
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
از یک کلام جان فزاصد مرده احیا می کنی
هنگام تعلیم سخن کار مسیحا می کنی
هردم که می گویی سخن جان میدهی مارا به تن
درجان دمیدن در بدن اعجاز عیسی میکنی
با دانش خود هر زمان بخشی حیات جاودان
خضری وآب زندگی در ساغر ما میکنی
دستت چوشد از گچ سپید امد ید بیضا پدید
یعنی به هنگام عمل اعجاز موسی می کنی
نوحی وبا کشتی خود ما را به ساحل می بری
چون ناخدایی با خدا روسوی در یا میکنی
طاغوتها شد سرنگون از ضربه ی گفتار تو
همچون خلیل بت شکن راز بت افشا می کنی
موسی یدی عیسی دمی فرزند پاک آدمی
در کار ادم پروری پیغمبری ها می کنی
احمدمعلم بوده است خود این سخن فرموده است
با پیروی از نقش او نقش خود ایفا می کنی
َشغل تو شغل انبیا گفت تو گفتار خدا
اقرإباسمه گویی ودرس خود انشإ میکنی
نادان که جانش مرده است کوری که دل افسرده است
با معجز خود هر دو را دانا وبینا میکنی
با مهر وبالطف وصفا دل راتسلی میدهی
با دانش ودین وهنر جان رامداوا میکنی
جویند ی یابنده ای درکشف استعداد ها
هر گوهر نایاب را با شوق پیدا میکنی
بس قوّه ها آید به فعل از قدرت گفتار تو
هر غنجه ی نشکفته را چون گل شکوفا می کنی
انسان انسان پروری گر درحقیقت بنگری
درنقش شاگردان خود ،خود را تماشا می کنی
تنها نه با علم وعمل اندیشه ها می پروری
از عشق دردلهای ما صد شوربرپا میکنی
در پرتو خود ساختی از ذره ها خورشید ها
هر روز خورشید دگر تقدیم دنیا می کنی
هرگز نداری غیر حق ازحق تمنای دگر
گر غیر حق باشد یقین ،ترک تمنا می کنی
سلام به دوستان من