این روز ها را میگویَم!
که قَرار استْ از تو
که آرامِ جانِ لحظه هایم بودی
برای دِلم یک انسانِ معمولی بسازم!
قبل از اینکه به کسی بگویی دوست دارم
خوب فکراتو بکن
چون شاید چراغی در دلش روشن میکنی
خاموش کردنش...
به خاموش شدن او بیانجامد...
اسمون .دلم میخاد تنهات نزارم یه حس بهم میگه دلت مثل دل خودمه
فدای دل گرفتت بشم گریه کن خودم پیشتم من مثل اون ستاره هات نیستم که تنهات میزارن فقط شبا اونم برای خود نمایی خودشون میان پیشت من یه ستاره هستم که همه حال تورو میفهمم اخه مثل همیم. از دیروز تا حالا بی قراری اخه چی تو دلت میگذره به من بگو دیگه .
چقدر مرگ را به خودم نزدیک حس می کنم
روحم میخواهد برود یک گوشه بنشیند
پشتش را کند به دنیا
پاهایش را بغل کند
و بلند بلند بگوید
من ...
دیگر بازی نمی کنم
...!!!
وقتی...
می خوامت و نیستی...
باز فردا
و باز جهنم
چقد بده از فردا دوباره زندگی ادامه داره
مثِ همیشه
دنیا وایسا
من میخوام پیاده شم
میترسم
از آن لحظه ای
که مجبور باشم
در آغوش
دیگری
حراج
احساس..... کنم.
خدایا ! نشود این طور.....
نباید باهام اینکارو میکردی میخاستم این جارو بهت نشون بدم
اخه تو چرا باید اینقدر عصبی باشی؟
چون فقط و فقط و فقط خداست که بهترین انتخاب را میکنه
خدایا من به عهدی که باهات بستم ٬ وفا کردم
جوابم را هم ازت گرفتم٬ چاکریم در بست
دامن زردم را برف پوشاند
سفیدی همه جارا گرفت و من زیر این سرما
تنها تر از همیشه.
ودیگر کسی به یاد نمی اورد که من.
روزی بانوی پاییزی بودم.
سیامک """""""""""""""""""""""""" سمانه جون
حالا که شده نوبت وام من ، از اين رو
اينقدر مشو جان رضا ضامن آهو
زُوّار تو هستند ز هر قوم و ز هر رنگ
سر گرم طواف تو به هر شکل و به هر بو
پرسيد کسي ، ميرسد آيا به جلو دست؟
گفتم که: من اينجا ، چه خبر دارم از آن تو !
چون قوّت چشمان مرا حدّ و حدودي ست
حتي اگر اقدام کنم با خم ابرو !
در صحن هم آقا ! به خدا بود نصيبم
گه دسته ي جارو و زماني خود جارو
پهلوي ضريح توام اما به چه وضعي!
خدّام تو نگذاشت برايم پک و پهلو
با فلسفه و منطق و طب کار ندارم
بيمار تو را نيست نيازي به ارسطو
صد بار براني اگرم از درت ، آقا !
اين زائر آواره مگر ميرود از رو ؟!
سیامک """""""""""""""""""""""""" سمانه جون
برایم بهار بفرستید ...
ز شهر کودکی ام یادگار بفرستید ...
دعای خیر و صدای دوتار بفرستید ...
اگر چه زحمتتان می شود ولی این بار ...
برای پسر خود " قرار " بفرستید ...
غم از ستاره تهی کرد آسمانم را ...
کمی ستاره ی دنباله دار بفرستید ...
به اعتبار گذشته دو خوشه ی لبخند ...
در این زمانه ی بی اعتبار بفرستید ...
تمام روز و شب من پُر از زمستان است ...
دلم گرفته برایم بهار بفرستید ...
و عجیب تر از آن است دوست داشته شدن...
وقتی می‌دانیم کسی با جان و دل دوستمان دارد ...
...
و نفس‌ها و صدا و نگاهمان در روح و جانش ریشه دوانده؛
به بازیش می‌گیریم هر چه او عاشق‌تر، ما سرخوش‌تر، هر چه او دل
نازک‌تر، ما بی رحم تر.
تقصیر از من نیست .... نمی توانم
آدم زندگي هيچ كس نيستي
من فقط عاشقي بلدم
چيزي هم در بساط نداشته باشم
قلبم پر است
عاشقي تقصير من نيست
تقدير است كه
قرعه به نام تو افتاده
حالا ميخواهي آدم اين عاشقي باش
ميخواهي نباش
من كه گفتم فقط عاشقي بلدم
اما پا به پايم خواستي بيايي
زودتر بجنب
اين قلب كه بايستد
عشق تو
معجزه نخواهد كرد
....
سیامک """""""""""""""""""""""""" سمانه جون
با دوچشمان ترم ـ طفل عطشان در برم
ای خدا طفل خودم ـ سوی میدان می برم
آهوی دشتِ ختن ـ دست و پا کمتر بزن
چشم ناز و خسته ات ـ می زند آتش به تن
می روم خوابت کنم ـ درِّ نایابت کنم
کنج آغوش خودم ـ تا که سیرابت کنم
ای عدو مهلت بده ـ اصغرم نشکفته است
بین چگونه در برم ـ همچو مرغی خفته است
حالِ زارش را ببین ـ این چنین آشفته است
آن لبان خشک او - دردِ او را گفته است
آمده این کودکم ـ تا که سربازی کند
می خورد بر بام خانه
یادم آید کربلا را
دشت پر شور و بلا را
گردش یک ظهر غمگین
گرم و خونین
لرزش طفلان نالان
زیر تیغ ونیزه ها را
با صدای گریه های کودکانه
وندرین صحرای سوزان
می دود طفلی سه ساله
پر زناله،
دلشکسته،
پای خسته،
باز باران....
قطره قطره ،
میچکد از چوب محمل،
خاکهای چادر زینب
به آرامی شود گل .....
باز باران.....
باز باران ......
|
لایق چشات شدن خیلی سخته می دونم اگه یه روز نبینمت بخدا نمی تونم عاشق دلت شدن بهونه ی قشنگیه زندگیم بدون تو داغون میشه خوب میدونم با نگاه جون میگیره صدای بی صدای من دیگه آروم میگیره چشمای بارونی من دلم میخواد یه بار دیگه بیایی و پیشم بمونی دوباره باز از تو چشام دوستت دارم رو بخونی دلم میخواد پر بگیرم بیام کنارت بمونم به گریه هات ذل بزنم با خنده هات صفا کنم | |||||||||
غدیر نیامده رفت!
و محرم نمی آید چون هست.
نگو محرم آمد
که محرم آمدنی نیست.
محرم همیشگی است.
و بدبختی ما
از انجا شروع شد که پنداشتیم
محرم یک دهه می آید و می رود.
محرم از کی هست شد؟
آیا تا به حال از خودت پرسیده ای؟
آری
از آن زمان که غدیر نیست شد.
غدیر را نیست کردندو ما نظاره کردیم.
وقتی غدیر فراموش شد
محرم برپا شد.
محرم عزای نادیده گرفتن غدیر است.
محرم عزای فراموشی غدیر!غدیر!غدیر!
سیامک """""""""""""""""""""""""" سمانه جون
|
| |
 | |
|
روز اوج بندگي و تجلي ايثار ابراهيمي مبارک. |
اگه دارم ميشكنم به خاطرتوست تويي كه مرادر اوج تنهايي رها كردي تويي كه باكوچكترين نگاش دل بهش دادي امااين سهم من نيست... اين رويايي نيست كه من باهاش زندگي ميكردم اين روياي توبودكه من توش غرق شدم بااون حرفات بااون نگات بااون نوازش كردنات تواين روياروساختي ومن روبراي گناهي كه نكردم محكومم كردي... ولي من روياي تووكابوس خودم روبه دست خوش خاطرات مي سپارم مي سپارم به دست فراموشي تاشايددردست خوشش كابوس منم به رويا تبديل بشه...
سلام به دوستان من