فکرم همه‌جا هست، ولی پیش خدا نیست

سجاده زردوز که محراب دعا نیست

 

گفتند سر سجده کجا رفته حواست؟

اندیشه سیال من ـ ای دوست ـ کجا نیست؟!

 

از شدت اخلاص من عالم شده حیران

تعریف نباشد، ابداً قصد ریا نیست!

 

از کمیتِ کار که هر روز سه وعده

از کیفیتش نیز همین بس که قضا نیست

 

یک‌ذره فقط کُندتر از سرعت نور است

هر رکعتِ من حائز عنوان جهانی‌ست!

 

این سجده سهو است؟ و یا رکعت آخر؟

چندی‌ست که این حافظه در خدمت ما نیست

 

ای دلبر من! تا غم وام است و تورم

محراب به یاد خم ابروی شما نیست

 

بی‌دغدغه یک سجده راحت نتوان کرد

تا فکر من از قسط عقب‌مانده جدا نیست

 

هر سکه که دادند دوتا سکه گرفتند

گفتند که این بهره بانکی‌ست، ربا نیست!

 

از بس‌که پی نیم‌وجب نان حلالیم

در سجده ما رونق اگر هست، صفا نیست

 

به به، چه نمازی‌ست! همین است که گویند

راه شعرا دور ز راه عرفا نیست


 

 ::::::::::::::::::::::::::   دوستت دارم     ::::::::::::::::::::::::

 

مرا صد بار از خود برانی "دوستت دارم"

به زندان خیانت هم کشانی "دوستت دارم"

چه سود از مهر ورزیدن ، چه حاصل از وفا کردن

مرا لایق بدانی یا ندانی "دوستت دارم"

 

 

درد یک پنجره را پنجره ها میفهمند

معنی کور شدن را گره ها میفهمند

سخت بالا بروی ساده بیایی پایین

قصه ی تلخ مرا سرسره ها میفهمند

یک نگاهت به من اموخت که در حرف زدن

چشم ها بیشتر از پنجره ها میفهمند...


...................................................

باید فراموشت کنم / چندیست تمرین می کنم / من می توانم ! می شود ! / آرام تلقین می کنم /حالم ، نه ، اصلا خوب نیست ....تا بعد، بهتر می شود .... / فکری برای این دلِ آرام غمگین می کنم /من می پذیرم رفته ای / و بر نمی گردی همین ! / خود را برای درک این ، صد بار تحسین می کنم / کم کم ز یادم می روی / این روزگار و رسم اوست ! / این جمله را با تلخی اش ، صد بار تضمین میکنم.

..............................................

                                                   پیداست هنوز شقایق نشدی
                                                    زندانی زندان دقایق نشدی
                                                   وقتی که مرا از دل خود می رانی
                                                یعنی که تو هیچ وقت عاشق نشدی
                                                 زرد است که لبریز حقایق شده است
                                               است که با درد موافق شده است تلخ
                                                عاشق نشدی وگر نه می فهمیدی

                                      


 وقتی ضربه سهمگین باشد ، لال می شوی ...