Samaneh  joon  dostat  daram  

                                    همیشه به تو فکر می کنم

در هرزمان و هر مکان         

                         در اندیشه تو فرو می روم و غرق می شوم

چه زیباست عشق           

                                                    و گاه نیز دل کوچکم می گیرد

غمگین می شود   

                                         بهانه می گیرد

یاد تو نا آرامش می کند   

                                                        بی قرارش می کند

نگاه تو را می خواهد        

                                       وشاید هم لمس دستانت را

نغمه ساز عاشقی من           

                                     طنین شب های بی کسی ام

تو را می خواهم           

                          آغوشت را    

                                                        صدای نفس کشیدنت را

و هرم نفس هایت روی گونه هایم را

                                                    و ناز نمکین صورتت را

دیدن چهره دلربایت را

                                         دیدارت را

و چون از خیالم درآیم

 دلم را آواره می بینم       

                                و آسمان چشمم را   

                                                                      ابرهای سیاه دلتنگی

از هر سوی محاصره می نماید 

  وقت از که سیلاب غم    

                                                          از چشمانم جاری گردد

چه دردناک است جدایی...............

 *******************

یک برگ دیگر از تقویم عمرم را پاره می کنم...

امروز هم گذشت...

با مرور خاطرات دیروز...

با غم نبودنت... وسکوتی سنگین...

و من شتابان در پی زمان بی هدف...

فقط می روم... فقط می دوم...

یاسها هم مثل من خسته اند از خزان و سرما...

گرمی مهر تو را می خواهند...

غنچه های باغ هم دیگر بهانه می گیرند....

میان کوچه های تاریک غربت و تنهایی...

صدای قدمهایت را می شنوم، اما تو نیستی...

فقط صدایی مبهم....

رفتی و خورشید را هم بردی....

و من در این کوچه های تنگ و تاریک....

سرگردانم و منتظر...

برگی از زندگی ام را ورق می زنم...

امروز به پایان دفترم نزدیکم....

تا کی از درد نبودن هایت    

 بنشینم به قلم فرسایی   

 تا کجاها بنویسم برگرد

تا کی انکار کنم می آیی؟  

مده آزار مرا چون که تو را    نکند مردن من تاثیری

آه تاوان کدامین گنه است

 که تو از زندگیم می گیری 

 به خدا یک سرم و یک سودا

نیست جز بودن تو در سر من 

سایه پرورده بیا کاری کن

سایه افکنده غمت بر سر من    رفته دیگر زتنم گرمی عشق  

 شکل من شکل چراغی خاموش 

تا کجاها بنویسم:آری  

 با دو زانو شدم هم آغوش 

گاه گویم به خودم دیوانه

تا به کی در غم او می سوزی؟  

 ولی انگار دلم می گوید   که تو از دور میایی روزی

به امید آن روز!!

هرگاه نام زیبایت را به یاد آوردم

                      بی اختیار اشکی سرد برای سقوط از پرتگاه گونه هایم جان فشانی

                                                کرد و دلیل آن واضح است.

                           وقتی من دور از تو هستم و بین ما فاصله غوغا می کند،

                              وقتی معنای انتظار خنجری است برای قلب تنهایم،

                                      و آمدن تو، تنها دلیل خندیدن دوباره،

                              اشک هم برای نابودی، لحظه شماری می کند

می نویسم که دلم هوایت را کرده است، کاش تو را می دیدم، به چشمهایت خیره

می شدم و با تو درد دل می کردم.

باز هم می نویسم از عشق، از احساسی که من نسبت به تو دارم، احساسی به

لطافت دستهای مهربانت، به پاکی قلبت و قشنگی لحظه دیدار.

حالا که دلتنگتم، حالا که بغض گلویم را گرفته و راهی جز اشک ریختن ندارم،

پس باز هم می نویسم از اشک.

همان قطره پاکی که از چشمهای خسته ام سرازیر می شود! قطره ای که از درون

آن می توان یک عالمه محبت و عشق دید.

قطره ای که درونش دلتنگیست ، غم عاشقیست.....

برای نوشتن لحظه ای اشک ریختن، باید صدها بار کاغذ سفید دفترم را پاره پاره

کنم، آنگاه که از این احساس زیبا می نویسم چشمهایم شروع به باریدن می کند،

اشکهایی که بر روی صفحه سفید کاغذ می ریزد! اما آیا کسی فهمید که اینها

اشک است؟؟؟

چرا اشک؟؟ دلم گرفته است به خدا دلتنگ یارم! برای یک لحظه نگاه به

چشمهایش.

احساسی را زیباتر از اشک ریختن در لحظه های عاشقی ندیده ام، اگرچه زیباست

اما از درون تلخ تلخ است.

باز هم می نویسم از اشک، تا ببینی، بخوانی و بدانی که طاقت یک لحظه دوریت

را ندارم..............

نمی دونی چقدر لذت بخشه که از تو می نویسم!

شاید کسی درک نکنه اما حسی که من دارم رو نمی شه وصف کرد!

باز هم برای تو می نویسم که امید دیدار نگاهت منو زنده نگه میداره!

مهتاب بدون نور چشمهای تو خاموشه، تو می تابی و دل خسته ام را بی تاب تر

می کنی!

مث بارون بر تن تشنه ام می باری و سیرابم می کنی!

تمام فصلها با وجود پاک تو زیبا و شیرینه و بی تو تمام لحظاتم سرد و غمگینه!

بمون تا برای همیشه با تو عاشق بمونم.....!!!!

****************