نیا نیا گل نرگس جهان که جای تونیست دو صد ترانه بر لبها یکی برای تو نیست
نیا نیا گل نرگس که در زلال دلی هزار اینه نقش و یکی ز خال تونیست
نیا نیا گل نرگس تو را به خاک بقیع که شهر ما نه مهیای گامهای تو نیست
نیا نیا گل نرگس به اسمان سوگند قسم به نام و نهادت دلی برای تو نیست
نیا نیا گل نرگس ز رنجمان تو مکاه کسی ز خلق و خلائق فدای راه تو نیست
نیا نیا گل نرگس بدان و اگه باش که جای سجده گه ما هنوز مال تو نیست
نیا نیا گل نرگس که چون علی تنها به فجر صبح ظهورت کسی کنار تو نیست
نیا نیا گل نرگس به مجلس ندبه که ندبه ندبه خرقه است و پایگاه تو نیست
نیا نیا گل نرگس دعای عهد کجاست به این نماز جماعت به اقتدای تو نیست
نیا نیا گل نرگس به جان تشنه عشق دعا دعای ظهور است ولی برای تو نیست
نیا نیا گل نرگس سقیفه ها بر پاست ردای سبز خلافت ولی برای تو نیست
نیا نیا گل نرگس به مادرت زهرا کسی برای شهادت به کربلای تو نیست
نیا نیا گا نرگس نیا به دعوت ما هزار نامه کوفی یکی برا یتو نیست
نیا نیا گبل نرگس فدا شوی مولا برای عصر عجیبی که خواستار تو نیست
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
عشق،عشق می آفریند
o عشق زندگی می بخشد
o زندگی رنج به همراه دارد
o رنج دلشوره می آفریند
دلشوره جرات می بخشد
o جرات اعتماد به همراه دارد
اعتماد امید می آفریند
o امیدزندگی می بخشد
زندگی عشق می آفریند
o عشق،عشق می آفریند
o از شاملو
توئی ای نازنین ، روح و دل و جان
نگاه تو کند ، غم ، غصّه ، پنهان
قدم از تو کند ویرانه آباد
نفس ، هرکافری زیبنده سلمان
چو الماسی ، به انگشترنگینی
به دست هر که باشی ، او سلیمان
به شادی میگراید ناله با تو
به روی خوش کنی هر چهره خندان
شده ارزانیم غنچه ، شکوفه
خزانم کو ، نمی بینم زمستان
نیاندیشم به اندک ، غفلت از تو
که غفلت میکند هر دیده گریان
دعا آرم به درگاه خداوند
که هرگز ناورد آن روزِ هجران
ندارم طاقت ِ دوری ِ رخسار
که هر ساعت از آن ، صد سال پژمان
تو دنیای منی ، دنیا ، فسانه
منم بی تو فنا ، افسانه ، ویران
تو از پاکیزگی بردی قوامی
توئی معنای خوب دُرّ ِ غلطان
جمال تو به غمزه دل ربوده
حسادت برده بر تو ترک خاقان
بر او بخشش ، سمرقند و بخارا
برای تو سزد ، دنیا ، بدخشان
توئی ماه و منم چون هاله ی ِ تو
به گِرد ت پرتوی دارم فراوان
چو آری بر لبان ، یاقوت آری
به جان دل کـُنم ، جان بر تو قربان
قسمتی از غزل منم چون هاله تو
از استاد آذرین
به یاد تو یار دیرین
اگر نبودی مهربانی با هر کلامی گویا نبود .....
اگر نبودی زندگی شور و شوق و اشتیاق کم داشت .......
اگر نبودی واژه عشق و ایثار معنی نداشت .........
اگر نبودی سرود دوستی بی صدا بود ........
هدیه گرانبهای وجود پر از مهر و عطوفتت گرمابخش زمستان شد .......
ازغم خبری نبود اگر عشق نبود
دل بود ولی چه سود اگر عشق نبود؟
بی رنگ تر از نقطه موهومی بود
این دایره یِ کبود اگر عشق نبود
از آینه ها غبار خاموشی را
عکس چه کسی زدود اگر عشق نبود؟
در سینه هرسنگ دلی در تپش است
از این همه دل چه سود اگر عشق نبود؟
بی عشق دلم جز گرهی کور چه بود ؟
دل چشم نمی گشود اگر عشق نبود
از دست تو در این همه سرگردانی
تکلیف دلم چه بود اگر عشق نبود؟
قسمتی از غزل ای عشق سروده استاد آذرین
ای عشق
ای عشق چه هستی تو ، روحی ز سماء نازل
خلقت زازل بردی ، از پرده نه ای غافل
دانم که تو آبادی ، بر پیکر آزادی
عشق بشری از ربّ ، بر واژه ی تو ساحل
ای عشق همی دانم ، اوجت نبود واهی
باید که به اسرارت ، رخسار شود کامل
انسان ِ گوهر یارت ، شیطان بلا عارت
دانم که دورنگی ها ، برتو چو خطا ، باطل
این غزل ۱۵ بیت است که در فرصتهای بعدی
به ذکز دیگر ابیات آن خواهم پرداخت
هر کس و هر چه که در دنیا مشاهده میشود رو به زوال است جز عشق و
عاشق که همواره پایدار خواهد بود حتی اگر دیگر قابل لمس هم نباشد.
در این زمینه از استاد آذرین این تک بیت قابل تامل است
هر کسی عاشق ، بماند ماندگار
رسم عشق است، این گذارد یادگار
عشق به ما جاودانگی میاموزد از نفرت باز میدارد و بر دوستی و بر خورداری از مواهب
مهر و عطوفت تاکید دارد .
اگر قلب انسان مالامال از عشق واقعی باشد از هر گونه
خصلت زشت و ناپسند به دور خواهد بود
وقتی عاشقانه نگریستی ، کینه و حسد و خود پسندی
را از خود دور کرده ای
عشق و عاشقی همیشه ماندگار خواهد بود
عشق معجزه میکند و زیبائی واقعی میافریند
قویم از عشق سخن میگوید .
عشق پاک است و پاکیزه هم میماند .
خداوند عاشق است ، عاشق خلقت خود .
هر که عاشق ، از ملکوت اعلی خبر دارد .
آنکس که عاشق نباشد معنای عشق را نمی داند و نخواهد دانست .
اگر عشق نباشد هیچ نشانی از هیچ تفاخری در کار نخواهد بود .
به عشق است که بالیدن معنی پیدا میکند .
امروز براتون چندتا عکس از حیوون ها گذاشتم
.jpg)
سلام به دوستان من 
