|
گاهي وقتها آنقدر دلم مي گيرد كه فراموش مي كنم مي توانم سرم را روي شانه هاي خدا بگذارم و آرام بگريم... |
|
مغرور
سرکش و پرصلابت است این قلّّّّّّّّّّّّّّّّّّــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه های بلنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد آرزوهای شیرینــــــــــــم ********************************* سر کشیده ام همه ی پیاله ی شراب غمت را به مستی اش می ارزد که بی پروا فاش کنم این عشق پنهان را نترس از می و مستی با من هم پیاله می شوی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ ********************************** جاده تمام مسیر با من از تو می گفت ومن در پیچ های تند سکوت را میشکستم پرتگاه نزدیک است این صدای سقوط من است که هرگز نمی شنوی ********************************** گفتی آن گوشه ی خلوت قلبت که خاص است از آن توست فقط نمیدانم من چندمین خاصم ********************************** |
|
دل کنده ام از کوه
فرهاد نشو تکراری شده است این قصه ******** در عجبم از سوختنم امیدم به این بود که باران شوی بباری و خاموشم کنی ******** دلم معجزه ی بودنت را می طلبد انگار هنوز جایی در این ویرانه داری که شک دارد یقین میشود.........
|
|
تمام شیشه خورده هایت را یکی یکی
بیرون آورده ام از عمق این احساس شکسته خدایا چقدر می سوزد از فریبت زخمهای بی التیام روح بی پروازم کاش مرهمی بود
از صمغ گیاه مهر
|
هرکاری میکنم درست نمی شود نه با کوک نه با وصله هرگوشه اش را می گیرم
بی قواره تر می شود این رخت دنیا
به تنم به گمانم وقت جامه دریدن از تن است تا رها شوم از این خاک
|
|
نیلوفرانه
در مرداب با تکیه به عشق تو همان ساقه ی ترد و نازک غرق شدم در دریاچه ی خیال به امید ی در دل نشاندمت خواستمت ولی ............... بار عشق هایت سنگین شد تاب نیاورد ساقه شکست
|
|
تا فراموش کردنت
همه لحظه هارا کنار گذاشته ام حتی دلت را که همیشه به هوای مهربانی با دیگران بود اگر آسودگی این است آســــــــــــــــوده ام ! ! ! !
|
|
فرهاد شدی
اما ........... ندانستی که کوه را باید کند نه بردل گذاشت کوهی از غم ! ! ! !
|
|
می نویسمت
دوباره پاک میکنم تورا نه کم میشوی نه محو نه نوشتن از تو ونه نبودنت هیچ هیچ چیز نتوانست یاد تورا از خاطر ببرد |
|
زخمها آنچنان عمیق
دل شکستگی آنقدر زیاد ....... که مرحم هیچ رفوگر و بند زنی نمی تواند التیام دهد این همه رنج را .
|
|
امروز دل هوای تورا دارد
من چه گستاخ شده ام ! به مهربانیت می آیم هرچه بادا باد! دل به دریای مهرت میزنم چه ببخشی چه برنجی
هرچه بادا باد ! گرچه مکرر زتو گریزان شده ام دگرباره به رکوع و سجودت ایستـــــــــــــــاد ه ام هرچه بادا باد !
|
برام هیچ حسی شبیه تو نیست کنار تو درگیر آرامشم همین از تمام جهان کافیه همین که کنارت نفس میکشم برام هیچ حسی شبیه تو نیست
تو پایان هر جستجوی منی تماشای تو عین آرامشه تو زیباترین آرزوی منی منو از این عذاب رها نمیکنی کنارمی به من نگاه نمیکنی تمام قلب تو به من نمیرسه همین که فکرمی برای من بسه
از این عادت باتو بودن هنوز ببین لحظه لحظم کنارت خوشه همین عادت با تو بودن یه روز اگه بی تو باشم منو میکشه یه وقتایی انقدر حالم بده که میپرسم از هر کسی حالتو یه روزایی حس میکنم پشت من همه شهر میگرده دنبال تو منو از این عذاب رها نمیکنی کنارمی به من نگاه نمیکنی تمام قلب تو به من نمیرسه
همین که فکرمی برای من بسه روزبه بمانی |
سلام به دوستان من