غارت کرد ، برد
آنچه را سرمای دی
یک سر به نابودی سپرد
و آنچه را کولاک بهمن
زیر پای خود فشرد
باز می سازد بهار
روی آن ویرانه ها
رچم رنگین گل را بر می افرازد بهار .
تار و پودش تشنه سازندگی ست .
در نهادش نیروی جان آفرین زندگی است .
در تکاپوی گران بی های و هوست .
چهره اش رنگین کمانی از بهشت آرزوست .
با نسیمش هر چه خواهی :
سبز و سرخ و رنگ و بوست .
وین همه آبادی و شادی از اوست .
چون بهار ای همسفر !
ای راهی این راهگذار !
همتی سازنده از جان نفس هایت بر آر
""""""""""""""""""""""""""""""""""""""" دوستت دارم عشقم
+ نوشته شده در جمعه دهم تیر ۱۳۹۰ ساعت 12:52 توسط عشقولانه های سیامک و سمانه جون
|
سلام به دوستان من