غارت کرد ، برد

 آنچه را  سرمای دی

 یک سر به نابودی سپرد

  و آنچه  را کولاک بهمن

 زیر پای خود فشرد

 باز می سازد بهار

 روی آن ویرانه ها

 رچم رنگین گل را بر می افرازد بهار .

  تار و پودش تشنه سازندگی  ست .

 در نهادش نیروی  جان آفرین زندگی است .

  در تکاپوی گران  بی های و هوست .

  چهره اش  رنگین کمانی از بهشت آرزوست .

 با نسیمش هر چه خواهی :

 سبز و سرخ و رنگ و بوست .

 وین همه آبادی  و شادی از اوست .

 چون بهار  ای همسفر !

 ای راهی  این راهگذار !

 همتی سازنده  از جان  نفس هایت  بر آر

 

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""  دوستت دارم  عشقم